Whispering Pines - een nieuwe sensatie uit de VS

Luister en op myspace.com. The Whispering pines.Sensationeel mooie muziek die bij mij de tijden van The Allman Brothers doen herleven. Prachtige gitaarsolo 's. Veelal door meerderen tegelijk vanuit meerdere speakers. Ik heb een tijdje gedacht dat die muziek nooit meer gemaakt zou worden. Inmiddels weet ik beter. Ook de jongkies kunnen muziek zoals die gemaakt werd in de 60- en 70-er jaren maken. Gelukkig maar.

Ga eerst naar myspace en vergewijs je van de schoonheid van de muziek van Whispering Pines.Begin met Stars Above en je bent overtuigd. Daarna raak je in hogere sferen met Crazy Mamma (ja van JJ Cale).

Dillard & Clark

Tijd voior een serieuze beschouwing van een van de mooiste country (rock) CD's aller tijden.

Skip Spence - Jefferson Airplane maar vooral Moby Grape

Een nieuw jaar dus tijd voor bezinning en verwachtingen. We beginnen met bezinning en stoten toevallig op een van de mooiste nummers uit de popgeschiedenis zijnde het nummer War in peace van Alexander "Skip" Spence. Een van de mensen achter een van mijn all times favorites The Moby Grape. Skip startte - als ik 't wel heb - als drummer in The Jefferson Airplane. Na de eerste CD van deze groep verliet hij deze groep om lid te worden van Moby Grape. Deze groep maakte 9 CD's waarvan de 1e uit 1967 met nummers als Hey Grandma, 8.05 en Sitting by the Windows werkelijk ongelovelijk mooi zijn.


In 1969 kwam Skip Spence enige CD uit. De CD "Oar" is een jeweeltje met als hoogtepunt het nummer "War in peace". Als ik 't wel heb speelde Skip op deze CD alle instrumenten.

Ad van der Veen, Kersten de Ligny & Jim Morisson op 27 december 2009

Dat's mijn  4e concert van Ad van de Veen op 3e Kerstdag in In the Woods. Mooi, maar niet  meeslepend. Aan zijn 2e concert - dus die van 2007 - heb ik mijn beste herinneringen. Zacht en hard en daardoor ook afwisselend. En dat ontbrak er gisteren aan. Wellicht iets teveel van het hetzelfde. Ad heeft een prachtige stem en zingt zeker samen met Kirsten de sterren van de hemel.

Misschien moeten er de volgende keer weer wat Neil Young achtige songs zoals Like a Hurrecane op de set lijst worden gezet.

Tom Morello van Rage Against The Machine

Ik zag de man net op tv samen met Bruce Springsteen, Nils Lofgren en Steve Van Zandt. Je mag raden, maar Tom speelde ze allemaal onder de tafel.

Tom Morello (New York, 30 mei 1964) is een Amerikaanse musicus die bekend werd als gitarist van Rage Against the Machine en Audioslave. Daarnaast heeft hij zijn eigen soloproject The Nightwatchman.

Morello begon eind jaren '80 als lid van Lock Up. Hierna richte hij met Zack de la Rocha Rage Against the Machine op, die in 1991 doorbrak met de single "Killing in the Name". Ze brachten 4 albums uit, waarvan één coveralbum. Na de opsplitsing van de band voegden Morello, Tim Commerford en Brad Wilk zich bij Chris Cornell om Audioslave te vormen. Zij brachten drie albums uit totdat Cornell in 2007 opstapte. Sinds dat jaar speelde Morello onder het pseudoniem The Nightwatchman en verschenen One Man Revolution en The Fabled City. Zijn meest recente project is Street Sweeper Social Club met The Coup-lid Boots Riley.

Morello verwekt vaak zijn socialistische gedachten in zijn muziek; zo is hij met Serj Tankian lid van Axis of Justice. Ook staat hij bekend om zijn opvallende gitaareffecten. Morello werd door het magazine Rolling Stone op nummer 26 geplaatst in de lijst 100 Beste Gitaristen Aller Tijden.

Vic Chesnutt overleden

Ik heb Vic Leren kennen van The Revised Trinity Songs van The Cowboy Junkies, een van de mooiste CD's ever. Op de CD traden met de Cowboy Junlies op:
* Vic Chesnutt
* Ryan Adams en
* Natalie Merchant

Vic Chesnutt werd op 12 november 194 geboren in Athens, Georgia. Door een auto ongelik in 1983 raakte hij deels verlamd en belandde hij in een rolstoel. Zijn vrouw maakte het overlijden bekend voa Twitter.

Over The Revised Trinity Songs heb ik al eens op deze blog geschreven.

Jaarlijst 2009 en de memorabelste concerten van 2009

2009:Een erg mooi muziekjaar.

Zoals te doen gebruikelijk hierbij mijn jaarlijst van 2009.

1. Monsters of Folk - Monsters of Folk
2. The Low Anthem - Oh Miy God, Charlie Darwin
3. Wilco - Wilco (The Album)
4. Steve Earle - Townes
5. Loudon Wainwright III - High Wide & Hansome (The Charlie Poole Project)
6. Martha Wainwright - Sans Fusils, ni souliers, a Paris
7. Lucinda Williams - Little Honey
8. Levon Helm - Electric Dirt
9. Leonard Cohen - Live in London
10.Bob Dylan - Tel Tale signes: The bootleg series vol 8.

Vergeten: a Friend Of A Friend van de Dave Rawlings Machine. Werkelijk prachtige CD, die eigenlijk op mijn lijst had moeten staan.
De mooiste concerten van 2009 waren die van

• The Low Anthem in de Duif te Amsterdam,
• Wilco in Paradiso in Amsterdam,
• Leonard Cohen in Antwerpen en
• Wainwright Christmas in the Royal Albert Hall in London.
• John Gorka en Richard Shindell tijdens Naked Song 2009 te Eindhoven.
• Fleetwood Mac in Ahoy Rotterdam

En dan vergeet ik vele concerten die ik o.a. nog in In The Woods heb mogen meemaken. Aan een persoon wil ik nog speciale aandacht besteden, zijde Tim Grimm.

Tijdens Naked Song 2009 heb ik ook geluisterd en gesproken met Van Dyke Parks. Hij heeft de muziek op de CD van Inira George gecomponeerd.

Anne Brown - All I've Got

Helaas is het conert van Anne Brown op 22 december jl niet doorgegaan. Ze zou haar nieuwe (eerste officiele) CD annonceren in Amsterdam. Het weer was spelbreker. Al dagen dwardelde sneeuw neer in Nederland. 't Wordt nu 20 januari 2010 in Amsterdam.

De CD van Anne Brown moet je zelf beluisteren. Om er een oordeel over te kunnen hebben. Ik verwijs je naar de myspsce site van Anne Brown.

YS van Joanna Newsom

Een ongelovelijke CD van deze dame uit de VS. Je moet ervoor in de stemming zijn. Joanna is een kruising tussen Björk en vele anderen van Joni Mitchell t/m ...

Groots en soms - als je niet in de stemming bent - verschrikkelijk.

A Wainwright Family Christmas

Op 9 december in de Royal Albert Hall in London het Wainwright Family Christmas Concert bijgewoond. Wat een belevenis. Enerzijds door Rufus, Sloan en Martha Wainwright, Ann en Kate McGarrigle en anderzijds The Tompsons, Boy George, Guy Garvey van Elbow e.v.a. Teveel om op te noemen. Wat een heerlijke avond in een parchtige entourage. Moet je gewoonweg meemaken om er 't juiste beeld en gevoel bij te krijgen.

Zie: http://www.thisislondon.co.uk/music/review-23782282-the-dark-side-of-yule-with-wainwright-family.do

zie ook:  http://www.rollingstone.com/rockdaily/index.php/2006/12/14/live-review-the-wainwright-family-cooler-friends-than-you-have-christmas/

Tijdens het concert maakt Rufus de geboorte  van Martha's zoon bekend. Martha roemde het Engelse gezondheidszorg en vroeg zich af de NHS niet een goed alternatief is voor de Amerikaanse gezondheidszorg.

Voor opnames verwijs ik gaarne naar Youtube:

www.youtube.com/watch?v=8xzwJVNTNKs
www.youtube.com/watch?v=s1vM_bMxisU&NR=1
www.youtube.com/watch?v=ADsOLuyKqDw&feature=related
www.youtube.com/watch?v=bEISOukb_1U&feature=related
www.youtube.com/watch?v=IpbKsDnIBY0&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=R_UJDjaRxmA&feature=related


't Betreft opnames van het concert van the Wainwrights in The Royal Albert Hall in London op 9 december jl. Wij mochten er bij zijn.

Dave Rawlings Machine - a Friend of a Friend

Nog even geduld en dat volgt een recensie over de CD A Friend Of A Friend van de Dave Rawlings Machine. Hij is man met wie Gillian Welch zingt sinds haar eerste album, Revival. Dave is haar haar steun en toeverlaat.

De CD A Friend of a Friend zou doen denken aan The Band. Ik kan niet wachten.

Gillian Welch

Vandaag ga ik even stilstaan bij Gillian Welch. De folkdame met een ongelovelijk talent en gddelijke stem. Als je d'r niet kent, adviseer ik je te luisteren naar haar eerste CD "Revival". Een van de mooiste CD's uit mijn verzameling. Meeslepend en puur.

Met Lucinda Williams, Allison Krauss, Mancy Griffith behoort ze tot de grootsten van het genre.

Monsters of Folk

Het concert van de heren van Monsters of Folk hgeb ik op Crossing Border moeten missen. Stom. Maar onderstaan het concertverslag van hun optreden in Antwerpen. Ook Crossing Border.

een verschroeiende concertmarathon van de indie-supergroep Monsters of Folk.

Monsters of Folk speelden in Antwerpen zo'n drie uur. Met Jim James (My Morning Jacket), Conor Oberst (Bright Eyes), M. Ward en Will Johnson (Centro-matic). Een briljante drummer.

Geen kermis van ijdelheid of clash van de ego's trouwens, deze Monsters of Folk, al trad Conor Oberst, de meest ambitieuze van het stel, opmerkelijk vaak op het voorplan. Zo tekende hij voor een knap uitgebeend "Man Named Truth", maar ook voor pareltjes uit zijn solowerk. In "Cassadaga" vormde hij een mooi duet met M. Ward, terwijl "We Are Nowhere and It's Now" tegen een aanstekelijke mandolineriedel werd vastgeniet.

De heren waren strak in het pak gestoken - M. Ward liep er eigenlijk zelfs bij als de opgedirkte sukkel van het schoolbal - maar die gentleman"s approach stond nooit in de weg van een rondje brutale rock-"n-roll. Zo scheurden ranzige gitaren over "Say Please" en raasden de vingers van een solerende M. Ward meermaals tot bloedens toe over de snaren.

Recept voor een topconcert
Reken daarbij de wondermooie harmonieën van het gezelschap (in een rauw "Temazcal"), het heerlijk sentimentele gezinsgeluk van Jim James ("Look at You") en een stel romantische croonersongs ("Slow Down Jo", "Wonderful"), en je kreeg het recept voor een topconcert. En dan zouden we "The Sandman, The Brakeman and Me" nog bijna vergeten, in een versie die de studio-opnames met gemak naar de kroon stak.

Dheren van Monsters of Folk trakteerden op een rondje brutale rock-'n-roll.

Allison Krauss

Allison Krauss, de dame met de engelen stem. En op toneel een van de grootste performers van deze tijd.

Ik heb er al vaker over geschreven maar telkenmale kom ik bij haar terug. Vanmorgen zat ik weer te luisteren naar een van haar CD's en hoorde weer: When You Say Nothing At All. Prachtig en bijgewoon mooi gezonden. Luisteren dus.

Reviews

Alison Krauss is a husky voiced angel. She is the one of the best bluegrass-country singer. Together with her band the Union Stations they are unstoppable.
Alison Krauss voice will make your knees weak, together with her beautiful voice she'll whisk you away. --Mimi 08:30, 27 March 2007 (PST)

Q65 op Crossing Border 2009

Een aantal van jullie zal denken dat ze opgetraden tijdens Crossing Border 2009. Neen, ze signeerden het boek "De Ultieme Biografie van Q65" van Pim Scheelings. 't Boek werd gesigneerd door 3 leden van de oorspronkelijke formatie: beer, Joop en Frank. De band van "The Live I Live"; prachtig Haags Engels.

Nethalie Merchant op Crossing Border 2009

Natalie Merchant, de dame van Motherland. Ik kon haar eigenlijk niet goed zien. Wel horen.


Tijdens haar 28-jarige carriere werkte Merchant samen met een breed scala aan muzikanten, zowel op het podium als in de studio. Onder anderen met REM, The Chieftains, Ladysmith Black Mambazo, David Byrne, Billy Bragg, Wilco en vele anderen

Quotes
‘Among the most compelling and distinctive voices of the last decade.'-Q
‘Merchant is one of the most successful and enduring alternative artists to emerge from the eighties - intact and uncompromised.'-Vogue

links
Natalie Merchant zingt David Bowie’s Space Oddity (1999).

The Low Anthen op Crossing Border 2009

Het concert tijdens Crossing Border:

God, wat zijn die mensen ongelovelijk goed. Eigenlijk te mooi voor woorden. Ik heb ze nu een tweede maal gezien en ben nog steeds een beetje beduusd. Ze kunnen prachtig zingen, hebben prachtige liedjes en bespelen een ongelovelijk aantal instrumenten.

Ze zijn allen klien van stuk. En wat kan die dame heerlijk schreeuwen. In Februari 2010 komen ze weer. De tickets zijn al besteld.

Paradiso schrijft: "The Low Anthem ontstond in 2006 in Providence, Rhode Island, waar vrienden Ben Knox Miller en Jeff Prystowsky muziek begonnen te maken. Een van hun grootste fans, de klassiek geschoolde Jocie Adams, blijkt een enorme hoeveelheid instrumenten te kunnen bespelen en maakt van het duo een trio. Met tal van verschillende invloeden klinkt de band het ene moment als een rauwe bluesband om vervolgens de sereniteit en verstilling van een Gregoriaans monnikenkoor uit te dragen. Daarbij trekt het trio alle denkbare soorten instrumenten uit de kast, van een vooroorlogs harmonium tot crotales (een soort klassiek slaginstrument met kleine bronzen schijfjes). Een mix van Nick Drake, Fleet Foxes en Tom Waits. Het tweede album `Oh My God, Charlie Darwin´ werd de hemel in geprezen." 100% terecht.

Wilco groots in Paradiso (november 2009)

Voor de zoveelste keer naar Wilco. Wat een band. Daar heb ik nog steeds nauwelijks woorden voor. Groots, meeslepend en onnavolgbaar.

AMSTERDAM - Maandag kreeg een stampvol Paradiso in Amsterdam een 27 songs tellende, tweeënhalf uur durende demonstratie van wat Wilco allemaal kan. Veel beter hebben we het niet gezien, dit jaar op de Nederlandse podia.

Van elk album een liedje
Van elk studioalbum kwam iets voorbij: één liedje van het debuut A.M. (1995), zes van het meesterwerk Yankee Hotel Foxtrot (2002), vijf van het in juni verschenen zevende album Wilco (The Album). Hoogtepunt van het concert was het door het publiek meegezongen nummer Jesus van Yankee Hotel Foxtrot.

Zo maakt elk Wilco-optreden inzichtelijk hoe veelzijdig de band is: pure americana, indierock met gitaarerupties die je van Sonic Youth zou verwachten, pure popliedjes die van George Harrison hadden kunnen zijn, soulvol gezongen songs als You Are My Face. En toch is het allemaal typisch Wilco.

Bezettingswijzigingen blijken verbeteringen
Van de bandbezetting die in 1995 debuteerde, zijn alleen Tweedy en bassist John Stirratt nog over, maar vrijwel elke bezettingswijziging is een verbetering geweest: Nels Cline (sinds 2004) is een formidabele gitarist en als je niet oppast, sta je zomaar een halfuur naar de functioneel virtuoze Glenn Kotche (sinds 2000) te kijken, één van de beste drummers in het rockcircuit.

Voor hen staat de wat gebogen gestalte van Jeff Tweedy (1967), een man die je op straat zo voorbij zou lopen, maar die beslist tot de grootste Amerikaanse rockmuzikanten van het decennium hoort. Jarenlang was hij kettingroker, maar in Paradiso bleek maar weer eens hoe spectaculair veel beter Tweedy is gaan zingen sinds hij in 2005 stopte met roken. Songs als het schitterende Impossible Germany en Side With The Seeds onderstreepten dat.

Wat een muzikantschap en wat een feest, zomaar op een maandag in november.

CD Monsters of Folk

Heerlijke muziek van een band met als bekendste muzikanten - voor mij - Jim James (My Morning Jacket) en Conor Oberst (Bright Eyes). Beide ken ik van een aantal van hun CD's. My Morning Jacket heeft

Fleetwood Mac op 15 oktober 2009

Afgelopen donderdag was het eindelijk zover. Ik had ze 20 jaar geleden buiten het stadion Galgenwaard gehoord en toen had ik me al voorgenomen dat ik er de volgende keer kost wat kost bij wilde zijn. Nou dat werd dus in 15 oktober 2009 in Ahoy te Rotterdam.

Quick Silver Messenger Service

Ineens stootte ik op een prachtige versie van het nummer Mona van Quicksilver Messager Service. Een van de mooiste nummers van deze unieke band. Luister naar: http://www.youtube.com/watch?v=D79ujhNH4Q&feature=related.

Je vindt er nog veel meer mooie nummers van deze onderschatte band.

Eileen Jewel valt tegen op de Buhne

The Low Anthem magistraal

Peter Seeger 90 jaar

In mei is Pete Seeger, een van de meest legendarische mensen in de muziek 90 jaar geworden. Ter gelegenheid daarvan is in Medison Square Garden te New York een avond vol met muziek plaats gehad.

Martha, Rufus and Ted

Iedereen weet nu wel dat we grote fans zijn Loudon Wainwright III. Maar ook de anderen uit de Wainwright familie kunnen zich op onze belangstelling verheugen.

• McGarrigle Sisters (http://www.youtube.com/watch?v=FPopA5YOXcE&feature-related)
• Martha Wainwright (http://www.youtube.com/watch?v=pX-6Ir8dr6U)
• Rufus Wainwright (http://www.youtube.com/watch?v=mmbQEQltQwM)

Rufus is ook singer songwriter geworden en inmiddels veruit de bekendste van het stel. Hij zingt hier een liedje van zijn vader "One Man Guy":
http://www.youtube.com/watch?v=eo4YivSQMfE&feature=related

Een prachtige uitvoering van een fantastisch nummer met hoofdrollen voor Teddy en Martha. Hierbij zijn eigen uitvoering: http://www.youtube.com/watch?v=oyWdbZPg8Q&feature=related

Loudon Wainwright III - Documentaire

Zondagmorgen 16 augustus 2009. Geen tennispotje. As woensdag vindt er een kijkoperatie plaats. Een beetje scaring, maar tijdelijk hopelijk. Dus eerst even mijn yahoo account checken. Veel mails en uiteraard ook een aantal van de Loudon Wainwright III Yahoo Group. En al klikkende kwam ik op de youtube rapportage van Bram van Splunteren over Loudon Wainwright III uit 1993. Goh al weer 16 jaar geleden. Hij was toen 47 en ik 40 of 41. Onze boys waren 7 en 8. De tijd dus dat ik me veel minder bezig hield met muziek.

't is een compleet verhaal over de singer songwriter, komiek, vader en funny man. De man die ten tijde van het ongeluk van Bob Dylan als een van de mogelijke opvolgers van Bob werd gezien. Ook de man met de persoonlijke teksten over mijn marriage, son (Rufus) and daughter (Martha). Iedereen die kennis wil nemen van deze geweldenaar verwijs ik naar:

• http://www.youtube.com/watch?v=ObPrx5qt62o&NR=1


• http://www.youyube.com/watch?v=dmE-vDewdNU&feature=related


• etc. (tot 6/6)

Er staat natuurlijk veel meer van Mr Loudon op youtube. Ik heb er nog een paar die ik de geinteresseerde in deze "one man guy" echt adviseer.

• http://www.youtube.com/watch?v=FdfXHWUKm-8&NR-1 (Swimming Song)


• http://www.youtube.com/watch?v=k2P4hw1kos8&NR=1 (your mother and I)

't Zijn er slechts twee uit zijn fantastische oeuvre van meer dan 100 persoonlijke liedjes. Er zal binnenkort wel een speciaal concert zijn waarin anderen zijn liedjes zullen performen. In de volgende blog ga ik in op "One Man Guy" door Martha, Rufus en Ted.

Band of Heathens

Goh wat wordt er weer veel mooie muziek gemaakt. Toevallig hoorde ik The Band of Heathens of American Connection. En ik was meteen verkocht. Een kruizing tussen The Little Feet en The Gourds. En meesterlijk geproduceerd door Ray Wylie Hubbard. Ik heb de CD The Band of Heathens nu al vele malen gedraaid en ben helemaal om. Meeslepende muziek. Ze komen begin oktober 2009 weer naar Nederland en ik ben er bij.

Op Ray Willie Hubbard kom ik nog terug. Hij was de eerste artiest die het podium betrad in In the Woods.

Deep Black Woods

Via Wim werd ik geattendeerd op de Canadese formatie Deep Dark Woods. De heren hebben inmiddels 3 CD's uitgegeven en staan uiteraard op myspace. Ik was meteen verkocht. Wat een prachtige muziek.

Even nagaan wat hun mooiste CD is en dan naar bol.com. Heeft iemand een suggestie?

Wanneer komen ze naar Nederland. Eigenlijk kan ik er niet op wachten.

The Low Anthem

Heel veel over gelezen en nu ken ik ze (een beetje) van hun eerste twee CD's. Bedankt Wim.

Waar lijkt 't op. De eerste doet een beetje denken aan Skip Spence, een van de grote mensen achter Moby Grape en Jefferson Airplane. De twee kent zijn hun gelijken niet. Alvast niet bij mij.

Beide CD's zijn echte aanraders. Wat de mooiste CD weet ik na een vacantie van twee weken nog steeds niet. Op de tweede CD staan echte beauties. Maar die vind je ook op hun eerste CD. Ik meld me weer als ik er uit ben. Ze komen overigens naar Amsterdam en in november naar Crossing Border.

Roger McGuinn in Tivoli juli 2009

Nostalogie in optima forma. Roger McGuinn. Hij speelde de sterren van de hemel vanavond op zijn Rickenbacker en zijn 7 snarige Martin acoustische gitaar.

Rickenbacker en de stem van Roger zijn samen toch 90% The Byrds.Nummers van heel veel oude Byrds platenYou showed me van Pre-Flyte, Mr. Tambourine man, Turn Turn Turn, 5D, So you wanna be a r'n'r star, Chestnut mare, Just a season, Ballad of easy rider, Chestnut mare,Eight miles high, Knocking on heavens door, My back pages, Wasn't born to follow, He was a friend of mine, alle klassiekers kwamen langs.

Vakwerk van een rasartiest die onnavolgbaar zijn beide guitaren bespeelde. Akoestisch zittend en staand met de Rickenbacker. Je hebt wat gemist als je er niet was.

Leonard Cohen in Antwerpen

Lang gehoopt. En nu is het gelukt. Gisterenavond, zaterdag 4 juli 2009 mocht ik naar een concert van Leonard Cohen, een van de grootste singer/songwriters aller tijden.

Leonard met band in het sportpalijs van Antwerpen. Hoogtepunten te veel om te noemen.

Fleet Foxes: lelijk en grandioos

Peter Cooder &

Ry Cooder, Joachim Cooder en Nick Lowe

Op 17 juni 2009 trad dan eindelijk

Neil Young in Ahoy

Wat was Neil Young op dreef, gisterenavond in Ahoy. Ongelovelijk, hoe iemand een hele avond zijn fans zulke mooie muziek kan voorschotelen. genieten dus. Met name de hardere nummers zoals Like a hurrecan

Rory Block

John Gorka tijdens The Naked Song 2009

Eindelijk mag ik John Gorka meemaken. Ik had hem eerder gezien tijdens een concert in In The Woods in 2007. John Gorka wordt wel gezien als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de new folk movement uit de jaren tachtig van de vorige eeuw, waar ook artiesten als Tracy Chapman, Luka Bloom, Suzanne Vega, Michelle Shocked en Ani DiFranco toe worden gerekend.

Voor degenen die de man niet kennen verwijs ik graag naar de CD I Know uit 1989. Met juweeltjes als I Know.

Rachel Harrington & Zak Borden

Rachel Harrington

Richard Shindell

Een openbaring tijdens The Naked Song 2009. Richard Shindell is een begenadigd singer/songwriter uit Amerika, die sinds begin deze eeuw met zijn gezin in Argentinië huist. Zijn muziek verenigt Amerikaanse folk en alt.country.

Zodra ik een van zijn CD's voldoende heb beluisterd, kom ik graag terug op deze man die nu in Argentinië.

Van Dyke Parks

Van Dyke Parks is een van de grootste muziekfiguren van de popmuziek.

Bekend geworden achter mensen als Lowell George, Brian Wilson en The Byrds blijft 't man van de zeer karakterestieke muziek. Je kunt 't uit duizenden herkennen. na enige tellen weet je dat Van Dyke Parks de muziek heeft gearrangeerd.

Tijdens Naked Song lichtte hij een tipje van zijn arrangeer sluier. Aan de hand van de muziek van Inara George en Paolo Conti. Inara is de dochter van de oude frontman van Lowel George, de grote man achter een van de grootste bands aller tijden, Little Feat. Van Dyke Parks kent Inara vanaf haar geboorte. Hij was kind aan huis bij de familie. En de appel valt niet ver van de boom. Dus ging ook Inara in de muziek. Als begenadigd singer/songwriter, dus met eigen liedjes en een gitaar. Ze vond 't niet blijkbaar alles en verzocht Van Dyke Parks om de CD in de typische Van Dyke Parks stijl te arrangeren. Met violen, hobo etc.

In de masterclass tijdens Naked Song 2009 schetste Van Dyke Parks de weg waarlangs hij was gegaan. Uiteindelijk was er nauwelijks een gitaar meer te horen.

Voor nadere informatie ga naar http://www.vandykeparks.com/ en http://www.inarageorge.com/.

Het te besluiten nummer op http://www.inarageorge.com/ van de CD: An Invitation with Van Dyke Parks is een typische Van Dyke Parks arrangement.

Naked Song op 30 mei 2009

Gezellig druk met een prachtig programma.

Ere wie ere toekomt: de organisatie van Naked Song 2009. Een geweldig programma - laten ze daar van Blue Highways eens naar kijken - een prachtige entourage in het Muziekcentrum Frits Philips en met enthousiaste toehoorders.

Mijn hoogtepunten waren Van Dyke Parks en Richard Shindell. Over beide meer in de een van de volgende berichten. Een bezwaar van een festival blijft altijd dat er velen zijn die je niet kunt zien. Maar misschien is dat ook wel erg goed. Dan blijft er ook voor volgende festivals nog veel te zien.

Alela Diane's nieuwste CD To be Still

Ik heb de tweede CD van Ms Alela Diane al weer enige weken in huis en word alleen maar enthousiaster. Weer een juweeltje. Een aanrader dus voor iedereen die van singer/songwriters houden.

Vanmorgen was te zien op een programma van de VPRO. En speelde ze samen met vriendin een aantal liedjes. Genieten geblazen van een uniek talent.

Ze was begin april weer in ons land. Dit keer kon ik er niet bij zijn. De volgende keer maar weer.

Bob Dylan in de HMH

De hoeveelste keer naar Bob Dylan, de grootste artiest van de afgelopen vijftig jaar. En nu bijna ook de slechtste zanger van de afgelopen 15 jaar. Tot John Wesley Harding was Bob Dylan de grootste. Eerst alleen, daana met band. Eerst met The Band - z'n beste tijd - en de laatste jaren met zijn vaste begeleiders.

Volgende maand wordt hij 68 jaar, maar nog steeds trekt Bob met zijn nasale, krakerige stem volle zalen. Het publiek in een volledig uitverkochte Heineken Music Hall op 11 april werd enorm enthousiast als hij een van zijn vele bekendere nummers inzette. Vanavond waren dat:

• Mr Tambourine Man
• Blowin' in the Wind
• Highway 61 revisted
• Like a rolling stone en
• All Along the Watchtower

't Was allemaal weer erg onderhoudend, maar die stem .. Misschien moet Bob het zingen toch eens aan een ander overlaten.

Mary Black in Carré

Een oudere dame met een band die van wanten weet. Voorafgegaan door een sprankelende dame uit Dublin, Rosalin.

't Was even wennen. Ik verwachtte echte folk uit Ierland en 't werd een jazzy met een vleugje folk. Dat was de avond met Mary Black. Mooie liedjes, prachtig begeleid maar niet altijd meer zo mooi gezonden. De jaren zijn gaan tellen.

Mary is nog steeds een heel mooie dame. Was ik tevreden. Niet helemaal. Haar stem is zeker niet meer van de kwaliteit van een aantal jaren geleden.

Otis Gibbs

Wat een vreemde gast. Mart Smeets had gelijk toen hij schreef: "Otis Gibbs is eerder dichter dan protestzanger, die graag de draak steekt met televisiedominees n verloren liefdes." Afgelopen vrijdag was hij in In the Woods. Een rare vogel met vreemde stem. Waaraan je moet je wennen. Ik raakte er eigenlijk niet aan gewend.

Z'n afsluiting was het nummer: This Train Is Bound For Glory van Big Bill Broonzy, arranged by Woody Guthrie. Werkelijk prachtig. Uiteindelijk was 't een leuke avond.

Bob Dylan op 11 april 2009 in HMH

't Gaat weer gebeuren. Voor de zoveelste keer. Naar Bob Dylan, dit keer in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Op 11 april as.

't Belooft anders te worden dan het concert in Spanje van juni vorig jaar. Prachtig. In de open lucht in een Arena. Met hele families, van oma en opa t/m klein kind. Oma swingde en Opa ...geneerde zich voor Oma. De kinderen van Opa en Oma waren ook op de hoogte, maar de kinderen daarvan en hun kinderen moesten erg wennen. Wat swingt die ouwe gek.

Kijk voor een voorproefje van de concerten in Amsterdam naar "Beyond Here Lies Nothing" op de website van Bob Dylan. Op 30 en 31 maart 2009 is het nummer gratis te downloaden.

Lynne Hanson in In the Woods

Blij verrast verliet ik met Lyda op zaterdag 21 maart 2009 de concertzaal in In the Woods. We hadden verwachtingen maar wisten niet wat we konden verwachten. 't Werd een heerlijk concert van een grappige leuke dame uit Ottawa die we qua stijl en muziek mij deed denken aan Gellian Welch en Patty Griffin. Al denk ik daar mogelijk na het horen van CD Eleven Months uit 2008 anders over.

Tijdens haar concert werd ze begeleid door Rob van Duuren op Dobro en Pedal Steel. Het resultaat was een heerlijke mix van fold en country. Van het begin tot het einde. Elk liedje werd kort ingeleid en enthousiast ten gehore gebracht. Ms Lynne beschikt over een gevoelig tembre en kan bijna alles heerlijk ontspannen zingen. 't Kost geen moeite.

Luister en geniet van Lynne Hanson op: http://www.youtube.com/watch?v=iwVncJJCwzM

Waarom moest ze 't doen met maar 50 getrouwen. Ze had er veel meer verdiend.

Inmiddels heb ik ook kennis kunnen nemen van de CD. 4 sterren. Met als mooiste liedjes Willow Tree en Middle of the Bed. Bij een volgend optreden van Lynne is Nederland zou ik haar tijdens het nummer Middle of the Bed op de mandoline willen begeleiden. Maar dat's misschien wel te hoog gegrepen.

Haymaker van The Gourds

Wat hebben die jongens van The Gourds met Haymaker een meesterwerk afgeleverd. Heerlijk swingend en met heel veel enthousiasme gespeeld en gezonden. Toen de muziek voor de eerste keer hoorde moest ik er echt aan wennen. Ik had de CD bijna al opgeborgen. Gelukkig viel ik voor een aantal nummers zoals "All the way to Jericho" en "Valentine". Dus de CD bleef in de auto en op van mijn zakelijke reisje naar Belgie was de CD niet meer uit het apparaat weg te denken.

Ik ben om en ik hoop velen na mij. Wanneer komen ze.

Chip Taylor

't Wordt tijd dat ik aandacht besteed aan een van de grootste country rock artiesten van de afgelopen 30-40 jaar: Chip Taylor. De man achter "Wild Thing".

Tim Grimm in In the Woods

Tim Grimm was tot vrijdag 13 februari 2009 een onbekend singer/songwriter. In de zaal van In the Woods met circa 60-70 man goed gevuld was ik niet de enige. Er waren er overigens die speciaal voor deze man uit Indiana naar Lage Vuursche waren gekomen.
Tim Grimm is geboren en is vele jaren acteur geweest. Dat hectische leven heeft hij achter zich gelaten en is teruggegaan naar Indiana, in het midden van de VS.

Tim is uitstekend performer, een alleszins redelijke zanger en speelt werkelijk ongelovelijk gitaar. Soms had ik 't gevoel dat ik zat te luisteren naar een solo-gitarist, een bassist en iemand die akkoorden speelt. 't Kwam allemaal uit de gitaar van Tim Grimm. Een begenadigd gitarist dus.

Tim speelt bijna louter en alleen eigen liedjes. Vrijdag speelde hij daarnaast een liedje van Bob Dylan.

Een avond met alleen een singer/songwriter is veelal na verloop van een avond toch wel vaak erg saai. Dat was zeker niet 't geval met Tim Grimm. Erg afwisselend. Liedjes, gesproken tekst, snel en langzaa. Alles zat er in. Gaat Tim zien of luisteren. Live of op een van z'n vele CD's.

Leoni Jansen steelt de show

Dat was genieten afgelopen vrijdag bij het conert van Leoni Jansen in In The Woods in Lage Vuursche.

Meesterlijke Scrappy Jud begeleidt Adam Caroll

Fleet Foxes - Fleet foxes

Een van de mooiste CD's van 2008 was ongetwijfeld de CD Fleet Foxes van de Seatlese band Fleet Foxes. Werkelijk een juweeltje. Bijna zonder uitzondering prachtig songs. Een must voor elke verzameling.

Zeker, s'morgens in de auto naar het werk of naar een klant of prospect bevrijdt de CD me van mijn nachtelijke gedachten en brengt me in de werkelijkheid. Vanmorgen naar de DSB Bank. Het uurtje naar Wognum met de Fleet Foxes brachten me in hogere sferen. Het gesprek verliep - derhalve - uitstekend.

Bruce Springsteen - Working on a dresm

Binnenkort een recensie in dit theater. Ik heb de CD inmiddels een weekje in de auto. En 't valt niet mee. Er zitten mooie nummers op zoals Outlow Pete en Working on a dream maar ook bagger nummers.

Working on a dream zal ik heugen als een van zijn mindere werken. Geef mij maar de CD Magic en met name zijn oudere werk zoals The River en Nebraska. Ook zijn latere werk zoals Magic waren erg goed.

Ry Cooder

Ja ik heb kaartjes weten te bemachtigen voor het concert van Ry Cooder in Carre Amsterdam op woensdag 17 juni as.

Dat's 't mooiste van vandaag.

Ik heb Ry nooit live gezien en eigenlijk had ik een live optreden ooit van hem al een beetje opgegeven. 't Gaatr nu toch wel gebeuren.

Jaarlijstjes

Go wat heb ik er veel gezien en wat zijn er veel lijstjes waarvan ik geen enkele artist ken. Ik heb nog veel te doen of ... ik doe gewoon mijn ding. Ik neem soms eens een keer een CD mee van een mij onbekende artiest.

De rest laat ik gewoon aan mij voorbij gaan.

Wie kende ik niet en heb ik tot mij genomen. Ja de Fleet Foxes. Daar kom ik deze week graag op terug. Want da's echt mooi.

Ad van der Veen - 27 december 2008 In the Woods

Ad van der Veen trad 27 december jl voor de 5e keer in successie op 3e Kerstdag in In the Woods. Mooi concert. Zeker na de pauze. Voor de pauze ietwat te saai. Behalve toen Kirsten aan het concert deel ging nemen. Ad en Kirsten brengen samen de heerlijkse muziek.

Bob Dylan op 11 april 2009 in HMH te Amsterdam

Bob Dylan heeft prachtige liedjes geschreven. In niet alle gevallen heeft hij zelf de mooiste versie op CD gezet. Maar er zijn er vele waarvan zijn versie onovertroffen is. Hieronder een lijstje:

• Bob Dylan - It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry:
  - http://www.youtube.com/watch?v=Vn4cl50kBsA&feature=related
• Highway 61 Revisited - 09 Desolation Row (Part 1):
  - http://www.youtube.com/watch?v=PMMZvbvUcAk&feature=related
  Desolation Row in beeld. Prachtig.

Covers van Bob Dylan

Op 11 april 2009 ga ik weer naar Bob Dylan. Een mooi vooruitzicht. Over het concert in Spanje van dit jaar heb ik al een kort verslagje gemaakt. Van nu af aan prochtige covers van Dylan liedjes:

• Steve Earle - Feel: http://www.youtube.com/watch?v=gNjV5gVBH7I&feature=related
• O.a Carpenter, Cash - You ain't go nowhere: http://www.youtube.com/watch?v=rYKGE6erN0Q&feature=related
• Chrissie Hynde: I shall be released: http://www.youtube.com/watch?v=0YSoDaTcH8g&feature=related

Christmas Songs

Christmas 2008

't Is bijna Christmas en daarom aandacht voor een van de mooiste Christmas liedjes ooit gemaakt. Christmas in Washington van Steve Earle.

http://www.youtube.com/watch?v=9sc3xhDJC-g&eurl=http://altcountrynl.blogspot.com/

Ik werd door David Huyzer die neen van de redacteuren is http://altcountrynl.blogspot.com/ aan herinnerd. Bedankt David.

Misschien een nog wel mooiere versie vind je op: http://www.youtube.com/watch?v=xmb9DcterR0&feature=related. Steve is toen nog om aan te zien.

Nu we toch bezig zijn met Steve Earle luister dan ook eens naar: http://www.youtube.com/watch?v=gUYWGo4Fl2s&feature=related. 't Nummer zal wel voortgekomen uit zijn frustraties omtrent de VS.

Gretchen Peters in In the Woods

Volle bak in In the Woods bij het concert van Gretchen Peters, een mij onbekende dame.

Gretchen kan erg mooi zingen. Dat doet ze met een gemak, toch vind ik 't geheel wat saai. Gretchen speelt wel een aantal prachtige nummers zoals haar nummer "Independence Day", waarvoor ze een Grammy nomination heeft gekregen. Leuk daarbij is dat de running mate van de Republikeinen. Mrs Sara Palin het nummer gebruikte voor haar campagne dit jaar. Gretchen was daarvan niet gediend. De inkomsten daarvan heeft ze aan fonds verstrekt dat voorlichtingscampagnes ontwikkeld voor vrouwen.

Opvallend was het prachtige piano of accordeon spel van haar "vriend".

Gary Louris & Mark Olson in Tivoli De Helling

Eindelijk. Een van mijn favoriete bands uit de 90-er jaren, de Jayhawks. Helaas niet compleet. Alleen met het illustere duo Gary Louris & Mark Olson resp links en rechts.

Ze waren in Tivoli De Helling om hun CD Ready for the Flood te promoten. zelf was gekomen om een aantal van hun liedjes van de CD's Hollywood Town Hall (’92) en Tomorrow The Green Grass (‘95) live te horen. En ik werd beloond. Ze speelden een groot aantal van mijn favorieten van deze CD's zoals 'Waiting For The Sun' en 'Tomorrow The Green Grass'. Een heerlijke avond met unieke muziek.

Jaarlijst 2008

CD lijst 2008 (uiteraard alleen met de CD's waarvan ik kennis heb kunnen nemen)

1. The Cowboy Junkies – Trinity Revisted
2. Lucinda Williams – Little Honey
3. My Morning Jacket – Evil Urges
4. The Hiders – Penny Harvest Field
5. Fleet Foxes – Fleet Foxes
6. Loudon Wainwright – Recovery
7. Little Feat and Friends – Join the band
8. Marc Olson & Gary Louris - Ready For The Flood
9. Shelby Lynn – Just a little Lovin’
10. Chris Bregt – The great Ride
11. Chip Taylor – New Songs of Freedom

Algemene indruk: mooi muziekjaar.

Mooiste concerten in 2008:

1. John Gorka in In the Woods,
2. My Morning Jacket in de Melkweg
3. Neil Young in de RAI en
4. Alela Diane tijdens Crossing Border.
   

Excuses aan Alela Diane. Haar CD Pirades’s Gospel had ik in de lijst van 2007 op moeten nemen.

Schitterende nieuwe CD van Loudon Wainwright.

De CD Recovery is geproceerd door Joe Henri en bevat bijna alleen maar juweeltjes.

Geweldige nieuwe CD van Lucinda Williams

Een maandje geleden is de nieuwe CD van Lucinda Williams verschenen. De titel luidtLittle Heney. Voor mij de mooiste CD van de jaar - ookal heb ik slechts maar kennis kunnen nemen van circa 50 nieuwe CD's, waarvan er een 40-tal dit jaar zijn verschenen.

Op de CD vind je pop, rock, country en folk songs. Alle nummers krijgen van 5 sterren. En dat doe ik niet snel.

Uit de oude doos heb ik een aantal foto's opgedoken van een concert van Lucinda Williams in 2006 of 2007 in Paradiso.

Alela Diane

Soms kom je ergens en heb je gewoonweg niet goed opgelet. Dat was ook tijdens Crossing Border afgelopen donderdag. Ik was nadrukkelijk gekomen voor Van Dyke Parks en werd ineens met Alela Diane geconfronteerd.

En Alela Diane is geweldig. Wat een stem. Ze treedt op met haar vader en een vriendin en een banjo speler uit Kentucky die thans in New York woont. Ze komen zelf uit Nevada Town in Californie.
Ik heb direct haar CD uit 2006 The Pirated Gospel" gekocht met bijna allemaal prachtige nummers. De mooiste liedjes zijn:

• Tired Feet
• The Rifle
• Foreign Tongue
• Oh: my Mama. Ook te beluisteren op http://www.youtube.com/watch?v=TEtyMD-vw-c

Een heel mooie versie van Oh: My Mama vind je op MySpace.com: http://www.myspace.com/aleladiane

Wanneer komen ze naar "In the Woods"

Inara George & Van Dyke Parks

Donderderdag 20 november as was 't zover. Op Crossing Border 2008 te Den Haag werd de integrale versie van de CD An Invitation van Inara George en Van Dyke Parks uitgevoerd. Samen met het Monderiaan Ensembele. 't Was saai. Inara kan mooi zingen maar heeft geen of nauwelijks uitstraling.

Na de integrale versie was het beurt aan Van Dyke Parks zelf. Dat was wel genieten. Hij speelde een aantal nummers van zijn CD Song Cycle. Ook werden er met Inara nummers gespeeld van Randy Newman, Harry Nillsson en uiteraard Lowel George (Little Feat). Buiten kijf, het hoogte punt van het concert.

Van Dyke Parks is al enige jaren een van mijn favorieten met de CD's Discover America en Song Cycle. Prachtige muziek waarvoor zelf indertijd te weinig aandacht was. Hij heeft ook meegewerkt aan een aantal CD's van de Beach Boys.

Van Dyke Parks heb ik al meerdere keren live mogen beleven. Meestal al begeleider. Ik herinner me nog als de dag van gisteren het concert van Loudon Wainwright begeleid door Van Dyke Parks op piano en Bill Frisell op slide gitaar in Dortmund een aantal jaren geleden.

Pieta Brown

Na haar heerlijke CD "Remember the Sun" nieuw werk van Pieta Brown. Is is gewoon te downloaden van http://www.daytrotter.com/article/1406/pieta-brown

Luister naar de heerlijke afwisselend muziek van een uitzonderlijk niveau.